Dlatego też w sytua­cjach niejasnych, zwłaszcza gdy chory jest nieprzytomny, nie wolno sprzątać wymio­cin, lecz trzeba umożliwić lekarzowi-ich ocenę lub skierowanie do ewentualnego badania. Należy pamiętać, że wymioty tre­ścią brunatną z drobnymi strzępkami po­dobnymi do fusów od kawy świadczą o krwotoku wewnętrznym w żołądku lub dwunastnicy,
W takiej sytuacji trzeba natychmiast we­zwać lekarza lub odwieźć chorego [...]

Wymiociny jako materiał do badań diagnostycznych
Wymiociny, tj. treść wydalana odruchowo z żołądka, w określonych sytuacjach sta­nowią bardzo ważny materiał diagnosty­czny, którego szybka analiza może przy­czynić się do wczesnego ustalenia właś­ciwego rozpoznania, a w konsekwencji tego do wczesnego podjęcia właściwego leczenia. Chodzi tu przede wszystkim o przypadki samobójstwa różnymi niezna­nymi substancjami chemicznymi lub nad­miarem leków, kiedy [...]

Uzyskiwana treść jest poddawana ogól­nemu badaniu makroskopowemu {co do koloru i przejrzystości), biochemicznemu (co do odczynu kwaśnego lub zasadowe­go), mikroskopowemu (co do obecności komórek nabłonka, krwinek białych i czer­wonych, obecności śluzu, tzw, kłaczków lub komórek patologicznych z rozrostów nowotworowych) i parazytologicznemu (co do ewentualnej obecności pasożytów lub ich jaj; najczęściej lamblii). Druga lub trzecia frakcja [...]

Wówczas treść dwunastni­cza ma odczyn kwaśny, który np. sprzyja chorobie wrzodowej dwunastnicy. Przy­gotowanie chorego do badania treści dwunastniczej i zasady jej pozyskiwania zostały opisane przy sposobach pobierania treści żołądkowej . Różnica polega jedynie na tym, że zgłębnik należy połknąć głębiej, aby przedostał się on z żołądka do dwunastnicy.
W poprawnie wykonanym sondowaniu dwunastnicy, gdyż tak nazywa [...]

Treść dwunastnicza
jako materiał
do badań diagnostycznych
W początkowym odcinku jelita cienkiego, najbliżej sąsiadującym z żołądkiem, zwa­nym dwunastnicą, jest także wytwarzana pewna ilość soku konieczna do dalszego trawienia spożytych pokarmów. Tutaj jed­nak dominuje wypływająca z dróg żół­ciowych żółć i sok trzustkowy z przewodu trzustkowego, które mieszają się w dwu­nastnicy i podejmują intensywny proces trawienia.
W przeciwieństwie do soku żołądkowego [...]

Podczas badania treści żołądkowej oce­niamy jej ilość w żołądku na czczo oraz kwaśność. Jest to tzw. wydzielenie pod­stawowe. Bardzo istotne znaczenie diag­nostyczne ma określenie zdolności wydzielniczego reagowania na podane bodź­ce (np. histaminę, pentagastrynę), stymu­lujące wydzielanie. Jest to tzw. wydziela­nie maksymalne. Brak reakcji na bodźce, czyli utrzymująca się po nich bezkwaśność soku żołądkowego, świadczy o zaniko­wym    [...]

Treść żołądkową do badań pozyskujemy drogą zgłębnikowania, czyli sondowania żołądka. Do tego badania trzeba bez­względnie zgłaszać się na czczo, a w dniu poprzedzającym badanie zaniechać pale­nia papierosów, picia kawy oraz zaprzestać przyjmowania leków, gdyż mogą one mieć znaczący wpływ na uzyskane wyniki. Po­siłki powinny być też łatwo strawne i nie­zbyt obfite, zwłaszcza kolacja. Przed założeniem [...]

Treść żołądkowa
jako materiał
do badań diagnostycznych
Spożyty pokarm może być trawiony w żo­łądku dzięki zawartemu w nim sokowi żołądkowemu (tj. płynowi wydzielanemu przez odpowiednie gruczoły błony śluzo­wej żołądka). Zawiera on m.in. w odpo­wiednim stężeniu kwas solny oraz enzymy trawienne i dzięki temu ma odczyn kwaśny. Wydzielanie soku żołądkowego jest ryt­miczne, odruchowe i pozostaje w pew­nych związkach czasowych [...]

Niektóre bowiem osoby uodparniają się na zarazki chorobotwórcze i nie chorują, ale drobnoustroje te stale przebywają w ich organizmie. Ludzie ci stanowią stałe zagrożenie dla innych, wra­żliwych i nie uodpornionych osób, które mogą się od nich zarazić, zachorowując np. na czerwonkę, tyfus brzuszny lub ostre bakteryjne choroby żołądkowo-jelitowe. Próbkę kału do tego typu badania pobiera­my, [...]

Bakteriologiczne badanie kału
Celem bakteriologicznego badania kału jest znalezienie lub wykluczenie obecności w kale drobnoustrojów chorobotwór­czych, których wykrycie jest podstawą prawidłowego leczenia zaburzeń czynno­ści przewodu pokarmowego. Ma to zna­czenie zwłaszcza przy skłonności do burz­liwych bądź nawracających biegunek, częstego oddawania stolców wodnistych, pienistych, z bolesnym parciem, nadmier­nej fermentacji gazowej w przewodzie pokarmowe oraz przy stanach gorączko­wych lub [...]